مسأله 2395 - هرگاه امانت دار نشانه هاى مرگ را در خود ببيند ، اگر اطمينان دارد كه امانت به صاحبش مى رسد ، مثل اين كه وارث أو امين بوده واز امانت اطلاع دارد ، وهمچنين اطمينان دارد كه صاحبش راضى به ماندن آن نزد ورثه مى باشد لازم نيست امانت را به صاحب آن يا وكيل يا ولى أو برساند ، ويا وصيت كند ، هر چند أحوط آن است كه امانت را به صاحب آن يا وكيل يا ولى أو برساند ، واگر ممكن نيست ، آن را به حاكم شرع بدهد . ودر غير اين صورت بايد به هر طريقي كه ممكن است حق را به صاحبش يا وكيل يا ولى أو برساند ، واگر ممكن نشد وصيت كند وشاهد بگيرد وبه وصى وشاهد اسم صاحب مال وجنس وخصوصيات مال ومحل آن را بگويد . مسأله 2396 - اگر امانت دار نشانه هاى مرگ را در خود ببيند وبه وظيفة اى كه در مسألهء پيش گذشت عمل نكند ، چنانچه آن أمانت از بين برود ، بايد عوضش را بدهد ، اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ومرض أو خوب شود ، يا بعد از مدتي پشيمان شود ووصيت كند ، هر چند مال بعد از وصيت تلف شود .